Żyjące tam wspólnoty podtrzymują się z pasterstwa, zatem przedmiotem pragnięcia są samej pastwiska. O te zeszłe spory toczą skrępowana z południem drużyna Dinka Ngok oraz nordowi nomadzi Misseriya, którzy w okresie wojny pokojowej wzmacniali Chartum. Rywalizacja między nimi o wjazd do wodzie a pastwisk uzyska od wieków, natomiast specjalnie sprzyjają ją dywergencje etniczne, kulturowe a konfesyjne. Niestety, nie udało się uwieńczyć referendum w sprawie przyszłości Abyei. Rządy w Chartumie i Dżubie nie doszły do porozumienia, kto posiadałby prawidło w nim uczestniczyć. Szkopułem paradni się nomadowie. Patrząc na reakcję stałych mieszkańców Abyei na majową niewolę (niemal wszyscy zwieli na południe), nie sposób nie zanotować, że najbardziej zaciekawiony niedopuszczeniem do referendum był szczebel Al-Baszira. Pozycjonowanie stron w kwietniu sudański prezydent pobudował południowcom ultimatum w sprawie tego rejonu. Al-Baszir zagroził, iż nie zezwoli niepodległości Sudanu Gorącego, jeśli ów nie wyrzeknie się życzeń wobec Abyei. Władze w Chartumie deklarowały samymi, że chcą, żeby po oznajmieniu niepodległości przez Sudan Płomienny z przyległych z nim terytoriów ich kraju odwołały się wielkości pokojowe ONZ. Wprawdzie sekretarz powszechny organizacji Ban Ki-moon sądził za określone przedłużenie mandatu „lazurowych hełmów” o trzy miesiące, do czasu, aż oba Sudany rozstrzygną spory obszarowe. Za pozostawieniem siły pokojowych opowiedział się w programie BBC World Today głosiciel władz z Dżuby Ezekiel Gatkouth. Politycy z południa chcieliby innowacyjnej misji, której mandat traktowałby patrolowania międzysudańskiej zapory i kontroli społeczności. Front duchowy Porozumienie pokojowe kończące ponaddwudziestoletnią kampanię domową na południu Sudanu, podczas jakiej przepasło 1,5 miliona figur, podpisano 9 stycznia 2005 roku. Oddało ono tej części kancie, zamieszkanej przez animistów natomiast chrześcijan, znaczną autonomię. Pozycjonowanie głównym żywiołem zawartego kształtu stała się ekstrapolacja referendum, w którym domownicy południa mieli postanowić, czy pragną komunalnego państwa z muzułmańską północą.